رشحات...

سلمانها درحالی که کافر بودند حرکتشان آنان را به رسول منتهی کرد!و زبیرها درحالی که با رسول بودند، رکودشان آنها را به کفر پیوند زد. (ع ص)

رشحات...

سلمانها درحالی که کافر بودند حرکتشان آنان را به رسول منتهی کرد!و زبیرها درحالی که با رسول بودند، رکودشان آنها را به کفر پیوند زد. (ع ص)

رشحات...

انسانی که "درونش" خالی باشد از خداوند
خواسته یا ناخواسته متوجه "بیرون" خواهد شد
وقتی متوجه بیرون شد، محو در "تکثر" خواهد شد
وقتی محو تکثر شد، مست "شهوات" خواهد شد
وقتی مست شهوات شد، از "راه" گم خواهد شد
وقتی از راه گم شد؛
تشخیص "حق و باطل" برایش دشوار خواهد شد

الهی! خالی از نورم مکن، دورم نکن...

.....................

دست بر نقصم زد و سالم شدم
بر در میخانه اش خادم شدم
گفت ساقی: خالص یک رنگ نه ای!
زین سخن لرزیدم و نادم شدم...

...................

قدم بر دیدگان حقیر بذارید در بخش حلقه معرفت مجازی!
لینکهای وبلاگ به معنای تایید محتوای آنها نیست !
اجرکم عندالله

...................

1- طلبه بودن به این نیست که اسمت
توی مرکز مدیریت ثبت باشه و شهریه بگیری!

2- میگن طلبه ها سرباز امام زمانند...
میگم طلبه ها اگه طلبه باشند، بله
وگرنه سربار امام زمانند!
و من الله توفیق
یهدی من یشاء الی صراط مستقیم

و طلبگی فقط به لباس نیست!
بلکه به نوکر واقعی بودنه...
یاعلی...
smm.hadielahi@gmail.com
( نادم )

پیوندها

۲ مطلب با موضوع «تاریخ» ثبت شده است

 سلام علیکم...

عرض ادب خدمت همه دوستات بزرگوار...

شرمنده که وقت نمیشه به وبلاگ عزیزان سر بزنم، عفو کنید...


نکات قابل توجه در پیام تسلیت امام خامنه ای... 🌻


1: حجت الاسلام هاشمی

( نه آیت الله )


2: در آن زمان!

( نه همچنان و همواره )


3: محبت او را به من کم نکرد!

( نه محبت من به او )


5: تلاشهای گوناگون!

( نه خدمات گوناگون )


6: غفران و رحمت و عفو الهی ( نه علو درجات )


پرچم آقامون همیشه بالاست...🌹


👈 اینکه شهادت حضرت معصومه فراموش شد مخصوصا اینکه در اخبار هم گفته نشد واقعا جای تاسف داره...


👈 شادی و آرامش روح همه اموات، به خصوص حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی، فاتحه و صلوات...


⬅️ خدا عاقبت هممون رو ختم به خیر کنه ان شاءالله...


🌺 tellegram.me/@rashahat314


التماس دعای دارم شدیدا...


یارب الحسین بحق الحسین اشف صدرالحسین بظهور الحجه...

  • ذره ی ناچیز
هدف و علت قیام حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، از منظر مقام معظم رهبری حفظه الله  (بخش اول)
اگر این حادثه را دقیق در نظر بگیرید، شاید بشود گفت انسان می تواند در حرکت چند ماهه ی حضرت اباعبدالله علیه السلام، از آن روزی که از 
مدینه 
خارج شد و به طرف مکه آمد، تا آن روزی که در کربلا شربت گوارای شهادت نوشید، بیش از صد درس مهم بشمارد. می شود گفت هزارها درس هست. ممکن است هر اشاره ی آن بزرگوار یک درس باشد؛ اما اینکه می گوییم بیش از صد درس، یعنی اگر ما بخواهیم این کارها را مورد مداقه قرار دهیم، از آن می شود صد عنوان و سرفصل به دست آورد که هر کدام برای یک امت، برای یک تاریخ و یک کشور، برای تربیت خود و اداره ی جامعه و قرب به خدا درس است.
به خاطر این است که حسین بن علی ارواحنافداه و فدا اسمه و ذکره، در دنیا مثل خورشیدی در میان مقدسین عالم، این گونه می درخشد. انبیاء و اولیاء و ائمه و شهدا و صالحین را در نظر بگیرید! اگر آن ها مثل ماه و ستارگان باشند، این بزرگوار مثل خورشید می درخشد.
و اما آن صد درس مورد اشاره به کنار؛ یک درس اصلی در حرکت و قیام امام حسین علیه السلام وجود دارد. چرا قیام کرد؟ این درس است.
به امام حسین علیه السلام می گفتند: شما در مدینه و مکه محترمید و در یمن، آن همه شیعه هست. به گوشه ای بروید که با یزید کاری نداشته باشید، یزید هم به شما کاری نداشته باشد! این همه مرید، این همه شیعیان، زندگی کنید، عبادت و تبلیغ کنید! چرا قیام کردید؟ قضیه چیست؟
دوست دارند چنین بگویند که حضرت خواست حکومت فاسد یزید را کنار بزند و خود یک حکومت تشکیل دهد. این هدف قیام اباعبدالله علیه السلام بود. این حرف، نیمه درست است؛ نمی گوییم غلط است. اگر مقصود از این حرف، این است که آن بزرگوار برای تشکیل حکومت قیام کرد؛ به این نحو اگر ببیند نمی شود به نتیجه برسد، بگوید نشد برگردیم؛ این غلط است.
بله ، کسی که به قصد حکومت، حرکت می کند، تا آن جا پیش می رود که ببیند این کار، شدنی است. تا دید احتمال شدن این کار، یا احتمال عقلایی وجود ندارد، وظیفه اش این است که برگردد. اگر هدف، تشکیل حکومت است، تا آنجا جایز است انسان برود که بشود رفت. آنجا که نشود رفت، باید برگشت.
در نقطه مقابل، گفته می شود: نه آقا، حکومت چیست؛ حضرت می دانست که نمی تواند حکومت تشکیل دهد؛ بلکه اصلا آمد تا کشته و شهید شود! این حرف هم مدتی بر سر زبان ها خیلی شایع بود! بعضی با تعبیرات زیبای شاعرانه ای هم این را بیان می کردند. این حرف که اصلا حضرت قیام کرد برای اینکه شهید شود، حرف جدیدی نبوده است. گفت:  چون با ماندن نمی شود کاری کرد، پس برویم با شهید شدن، کاری بکنیم!
این حرف را هم ما در اسناد و مدارک اسلامی نداریم که برو خودت را به کام کشته شدن بینداز. ما چنین چیزی نداریم. شهادتی را که ما در شرع مقدس می شناسیم و در روایات و آیات قرآن  از آن نشان می بینیم، معنایش این است که انسان به دنبال هدف مقدسی که واجب یا راجح است، برود و در آن راه، تن به کشتن هم بدهند. این، آن شهادت صحیح اسلامی است. اما اینکه آدم، اصلا راه بیفتد برای اینکه (( من بروم کشته بشوم )) یا یک تعبیر شاعرانه ای چنینی که (( خون من پای ظالم را بلغزاند و او را به زمین بزند ))؛ این ها آن چیزی نیست که مربوط بدان حادثه ی به آن عظمت است. در این هم بخشی از حقیقت هست؛ اما هدف حضرت، این نیست.
پس نه می توانیم بگوییم که حضرت قیام کرد برای تشکیل حکومت، و نه می توانیم بگوییم حضرت برای شهید شدن قیام کرد.
کسانی که گفته اند (( هدف، حکومت بود )) یا (( هدف، شهادت بود )) میان هدف و نتیجه، خلط کرده اند. هدف این ها نبود. امام حسین علیه السلام هدف دیگری داشت؛ منتها رسیدن به آن هدف دیگر، حرکتی را می طلبید که این حرکت، یکی از دو نتیجه را داشت: ((حکومت)) یا ((شهادت)).
البته حضرت برای هر دو هم آمادگی داشت. هم مقدمات حکومت را آماده کرد و می کرد؛ هم مقدمات شهادت را آماده کرد و می کرد. هر کدام هم می شد، درست بود و ایرادی نداشت؛ اما هیچ کدام هدف نبود، بلکه دو نتیجه بود. هدف، چیز دیگری است.
هدف چیست؟ اگر بخواهیم هدف امام حسین علیه السلام را بیان کنیم، باید این طور بگوییم که هدف آن بزرگوار عبارت بود از انجام یک واجب عظیم از واجبات دین که آن واجب عظیم را هیچ کس قبل از امام حسین علیه السلام انجام نداده بود. نه پیغمبر صلی الله علیه و آله این واجب را انجام داده بود، نه امیرالمومنین علیه السلام و نه امام حسن علیه السلام.
واجبی بود که در بنای کلی نظام فکری و ارزشی و عملی اسلام، جای مهمی دارد. امام حسین علیه السلام باید این واجب را عمل می کرد تا درسی برای همه ی تاریخ باشد. مثل اینکه پیغمبر صلی الله علیه وآله حکومت تشکیل داد، تشکیل حکومت درسی برای همه تاریخ اسلام شد و فقط حکمش را نیاورد. پا پیغمبر صلی الله علیه وآله جهاد فی سبیل الله کرد و این درسی برای همه ی تاریخ مسلمین و تاریخ بشر تا ابد شد. این واجب هم باید به وسیله ی امام حسین علیه السلام انجام می گرفت تا درسی عملی برای مسلمانان و برای طول تاریخ باشد.
پایان بخش اول _ ادامه دارد...

  • ذره ی ناچیز